غزل شمارهٔ ۱۵۷۴

برداشت: ما نه به دنبال سیم و زر و ثروت هستیم، بلکه از لطف و مهربانی تو بال و پر می‌خواهیم.

برداشت: ما نه در پی قدرتی هستیم و نه خواهان حکمی، بلکه نسبت به حکم تو تنها نظری خواهیم داشت.

برداشت: ای عمر گران‌قدر، تو باید عمر و زندگی ما باشی؛ نه اینکه فقط به مدت یک هفته یا یک ماه یا یک سال محدود شوی.

برداشت: ما مانند ماه کامل نیستیم، اما امیدواریم که به زیبایی و شکوه او دست یابیم و همچون هلال، در پی رشد و کمال خود باشیم.

برداشت: برای بررسی و فهم خیال تو، خود را با خیالی کمتر از آن خواهیم سنجید.

برداشت: ما مانند دلی که در چاه برای مسافران آب می‌کشد، در جست و جوی یوسف خوش‌خلق و زیبا هستیم.

برداشت: وقتی که خود را از تمام آلودگی‌ها پاک کنم و به حقیقت وجود خود بپردازم، همانند آینه‌ای شفاف می‌شوم که می‌تواند زیبایی واقعی را نمایش دهد.

برداشت: زمانی که نگاه به غیر تو بیفکند، جان را به خاطر تو تنبیه خواهیم کرد.

برداشت: وقتی که صحبت‌ها و ادعاها تمام می‌شود و به واقعیت نزدیک می‌شویم، به چه چیزی خواهیم پرداخت؟