غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵۹

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

من دوش به تازه عهد کردم

سوگند به جان تو بخوردم

۲

کز روی تو چشم برندارم

گر تیغ زنی ز تو نگردم

۳

درمان ز کسی دگر نجویم

زیرا ز فراق توست دردم

۴

در آتشم ار فروبری تو

گر آه برآورم نه مردم

۵

برخاستم از رهت چو گردی

بر خاک ره تو بازگردم

بازگشت به سروده‌های مولانا