غزل شمارهٔ ۱۵۴۱

برداشت: تو مرا فراخواندی و از آن بالا به من نگاه کردی، ای زیبایی و خوشگلی، ای بازی شیرین و دام جذاب.

برداشت: از آنچه که من می دانم و تو چه ترفندهایی برای من درست کرده‌ای. من هنوز خام هستم و تو خیلی زیرکانه بازی کرده‌ای.

برداشت: هر زمانی که بخواهی می‌توانی با فریب یا از روی حسرت و وعده، سنگ و آهن را هم به فرمان خود درآوری.

برداشت: ای مها، با اینکه تو از زندگی‌ات لذت می‌بری، نمی‌دانی که ما چه زحمات و سختی‌هایی را تحمل کرده‌ایم و چه مشکلاتی در زندگی بر ما گذشته است.

برداشت: چرا از تو سوالی بپرسم وقتی خودت حال خوشی نداری؛ در محفل تو که جامی بر روی جامی است، چطور می‌توانی شاد باشی؟

برداشت: در مسیر محبوبم به من توهین کردی، اما من از این توهین تا حدی خوشحال و سرمست هستم که مانند شیرینی شیرین است.