غزل شمارهٔ ۱۵۳۳

برداشت: امروز بیا مهمان‌نوازی کنیم و با هم به پیش کسی برویم که مورد احترام است و در کنار او لحظاتی را سپری کنیم.

برداشت: با مرگ ما، جهانی زنده خواهد شد، زیرا ما در برابر حقیری خود را قربانی نمی‌کنیم.

برداشت: اگر بتوانیم یک مرغ جبرئیلی را به خودمان متصل کنیم، می‌توانیم به کمک آن، جهانی را به دست آوریم.

برداشت: بیایید با هم بنوشیم و از دریای دانش و تجربه بهره‌مند شویم. چرا باید از چنین فرصتی غافل بمانیم؟

برداشت: غلام ما کسی است که آبی‌پوش است و کنایه از او به عنوان خدمتکار یا زیر دست است. او به نوعی به تسلیم و بندگی در مقابل قدرت و عظمت خود اشاره می‌کند و خود را مانند یک اسیر می‌داند.

برداشت: ما مثل شیر قوی و دلیر هستیم و از شیر لذت می‌بریم، پس چرا مانند یوزی در خواب و بی‌هدف نشسته‌ایم؟

برداشت: سکوت کن، نیازی به نمایش دادن نیست؛ حتی اگر مثل تیر، سریع و برنده باشی، باز هم باید آرام باشی.