غزل شمارهٔ ۱۵۳۰

برداشت: من و تو دیشب بیدار بودیم، در حالی که همه خواب بودند و ما در حال صحبت و فعالیت بودیم.

برداشت: ما در برابر ناز و عشوه‌های معشوق، تبدیل به حریفان غم و اندوه شده‌ایم و در مواجهه با زیبایی‌های او، همیشه در انتظار و آرزوی بیشتر بودیم.

برداشت: بیایید درباره چیزهایی که آشکار و واضح است صحبت کنیم، چرا که ما در این عشق پنهانی به یارمان بودیم.

برداشت: هرچند در گذشته و آینده ما جایی نداریم، اما در برابر خالق قدرتمند، حضور داریم.

برداشت: عجبی ندارد اگر ما را نمی‌شناختند، چون ما در دل رازها و اسرار پنهان بودیم.

برداشت: ما هدیه‌ای آورده‌ایم که نشان‌دهنده‌ی این است که ما در بستر دریا زندگی کرده‌ایم.