غزل شمارهٔ ۱۵۰۴

برداشت: من دل حسودان را از غم رها کردم و دل خران را شاد و خوشحال کردم.

برداشت: من به ظالم‌ها کمک کردم و رازهایم را به آن‌ها گفتم، اما در حق خودم ظلمی انجام دادم.

برداشت: وقتی از صبرم و تحملم کم شد و دیگر نتوانستم سکوت کنم، همانطور که دیگران فریاد زدند، من هم فریاد زدم.

برداشت: من از استاد صبر آموخته‌ام و به همین دلیل، برخلاف teachings او عمل کرده‌ام.

برداشت: در جهانی که هیچ‌گاه آباد نشد، تلاش کردم تا با ویرانی آن، آبادش کنم.

برداشت: در این محیط سخت و خشن که بسیار مشکل است، با تلاش و کوشش خود توانستم چیزی زیبا و ارزشمند بیافرینم.

برداشت: ای خدا، مرا فراموش نکن و اگر به جز تو کسی را یاد کردم، این را به خاطر رحمتت ببخش.