غزل شمارهٔ ۱۵۰۱

برداشت: من خودم سرچشمه هزاران مشکل و آشوب هستم، به من توجه کن که من خود در ایجاد این آشوب‌ها نقش داشتم.

برداشت: از من دور نشو، چون در گرداب مشکلات افتاده‌ام. بگو سپاس خدا را که در این وضعیت قرار گرفته‌ام.

برداشت: عشق چیزی شگفت‌انگیز است و من هم از آن شگفت‌انگیزترم، گویی خود من عشق را به وجود آورده‌ام.

برداشت: بیا اگر من من هستم، خونم را بریزید، زیرا تا زمانی که من خودم نمرده‌ام، من هیچ چیز دیگری را نیاورده‌ام.

برداشت: نگویم که زیبایی تو باعث غم من شده است، اما نمی‌توانم احساسی را که در دل دارم، پنهان کنم.