غزل شمارهٔ ۱۴۸۲

برداشت: زمانی که از عدم خارج شویم و سر از محبوبمان برداریم، از دل سنگ سیاه فریاد اقرار و اعتراف سر خواهیم داد.

برداشت: اگر در کنار دوست و در محیط او مشغول به کار شویم، می‌توانیم با تلاش مشترک، تمام دنیا را به حرکت درآوریم و پیشرفت کنیم.

برداشت: چهره زیبا و دلنواز دوست را بی‌پرده و بدون هیچ مانعی مشاهده کنیم، و از عشق با شوق فراوان، همانند شعله‌هایی که از گلزار برمی‌خیزند، برافروخته و سرشار از احساس شویم.

برداشت: زمانی که حوادث و مشکلات بر دل ما غلبه می‌کنند، دولت و خوشبختی ما از این چالش‌ها فراتر می‌رود و ما از طریق درک امور پنهان و معنوی می‌توانیم به موفقیت برسیم.

برداشت: وقتی از شراب شمس الحق تبریز بنوشیم، از خمر و ظرف آن به طرز شگفت‌انگیزی طغیانی از احساسات و شگفتی‌ها در ما به وجود می‌آید.