غزل شمارهٔ ۱۴۶۹

برداشت: من بی‌خود شده‌ام، اما مطمئنم که بیشتر از این هم بی‌خود خواهم شد. من از چشمان تو می‌گویم که در این حالت مستی، این‌گونه خواهم بود.

برداشت: من به دنبال ریاست و مقام نیستم، فقط می‌خواهم در خدمت تو باشم و حتی اگر در راهت به زمین بیفتم، از این موضوع ناراضی نیستم.

برداشت: دوست نیکوکار من پرچم عواطف مرا به دست گرفت و از من پرسید که چه آرزویی دارم. من هم در پاسخ گفتم که همین را می‌خواهم.

برداشت: می‌خواهم با نسیم صبح صحبت کنم، اما چون خودم حرفی برای گفتن دارم، می‌خواهم با کسی هم‌صحبت شوم که بزرگ و معتبر باشد.

برداشت: من در گردونه میقات بی‌خطر شده‌ام و از آسیب‌ها در امانم. به خاطر رسیدن به کمال و هدف نهایی‌ام، به دنبال نشانی از آن حقیقت هستم.

برداشت: ای جان، داخل دل ماه، روشنی و زیبایی پنهانی وجود دارد که از این علم و یقین فراتر است. من می‌خواهم به آن عین یقین دست یابم.