غزل شمارهٔ ۱۴۶۸

برداشت: امروز از بودن با تو خیلی خوشحالم و فردا هم از تو شکفتگی و شادی را در اینجا و آنجا به نمایش می‌گذارم.

برداشت: دل ما تحت تأثیر شوق و محبت تو قرار گرفته و از مکانی که متعلق به ماست دور شده است. ما بدون دل و در کنار تو هستیم، همچنین تو بی‌ما نیز در کنار دل ما قرار داری.

برداشت: ای دل، تو که در آن سوی عالم هستی، ما را به خدمت رسان و پیام را به آنجا برسان.

برداشت: ما همیشه منتظریم که تو در حالتی آرام و بی‌خیال، حتی در روزهایی که همه‌جا شلوغ و پرهیاهوست، حضور داشته باشی.

برداشت: دل من تحت تأثیر باده و نسیم به حالتی شبیه موج درآمده است؛ در شادی و سرخوشی غرق شده و در اوج و بلندی احساس می‌کند.

برداشت: عبارت اشاره به این دارد که محبت و مهربانی تو مانند ابر، زندگی و روح ما را تحت تأثیر قرار داده است و حتی در دل سنگ و صخره نیز جای خود را باز کرده است.

برداشت: پس از این دنیا، در کنار تو که دیگر انسان‌ها در آن نقشی ندارند، خلوت دل به خوبی برقرار می‌شود و ارتباط روح‌ها با یکدیگر به شکل زیبا و دلپذیری ادامه می‌یابد.

برداشت: چشم هر نادان و دانایی به خاطر جادو و زیبایی تو خیره شده است و از غمزه‌های تو مست شده‌اند.

برداشت: من از دیوانگی‌ام شرمنده نیستم و می‌دانی که چه حالتی از دیوانگی دارم، این حالت ناشی از عشق و احساسات عمیق من است.

برداشت: به تماشای چشمان ما بنگر که در آن، نشانه‌ای از آتش و آب وجود دارد. با وجود رنگ پریده‌گی چهره‌ام، احساسی عمیق را می‌توان در چشمانم دید.

برداشت: در این دنیای خاکی و مادی، در دل و جان خود احساس آرامش و ایمنی از عشق تو دارم، حتی با وجود تمام آشفتگی‌ها و هیاهویی که وجود دارد.

برداشت: از آن دسته موهای روحانی که به جانم پیوسته، تو با این زنجیر، مرا به خود بسته‌ای؛ ایمانی دارم که هم به مؤمنان و هم به غیرمؤمنان تعلق دارد.