غزل شمارهٔ ۱۴۲۵

برداشت: من تنها می‌توانم دعا کنم و به تو بگویم، تا زمانی که زبان دارم. باید بگویم این دعاها را به خاطر آن بار سنگین که بر دوش دارم، قبول کن.

برداشت: دعاهای من دور شمع وجود تو می‌چرخد و مانند پروانه‌ای که به دور شمع می‌گردد، من هم به تو عشق و ارادت دارم.

برداشت: به کتابخانه برو و خواسته‌هایم را بگو، چون برای گوش نازک‌ات مطالب زیادی دارم. ورق به ورق، اطلاعاتی برایت دارم.

برداشت: سر من در چرخ روزگار آنقدر کوچک است که نمی‌تواند جایگاه بزرگی را در خود جای دهد؛ چون معرفت و فضیلت را فدای این سر کرده‌ام. اما دل من شاد است و با این حال احساس غم و نگرانی دارم.

برداشت: اگر درخت اندیشه‌ام مانند شاخ بید به هر نسیمی خم شود، ولی به مانند ریشه سدره خضرا اصول ثابت و استوار دارم.