غزل شمارهٔ ۱۳۹۲

برداشت: به دوست و عشق تو پیوستم و در غم تو شریک شدم. وقتی که به تو رسیدم، از تمام چیزهای دیگر، حتی از خودم، بریدم و بی‌زار شدم.

برداشت: چرخ فلک به من گفت که از گردش تو ناتوانم. من هم به او گفتم که این نقطه‌ای که تو در آن هستی، باعث شد من به یک پرگار تبدیل شوم.

برداشت: صدای شلوغی و هیاهویی را هر روز و شب از درون دل می‌شنوم، و این صدا مرا همچون گنبدی در حال چرخش در آورده است.

برداشت: وقتی که به ناگاه در چنگ غم تو افتادم، مانند صدایی شدم که به خاطر هوس نوازشت، از یک تار کم شدم.

برداشت: در این شعر، شاعری به این نکته اشاره دارد که باید از مشکلات و اندوه دوری کرد و به نوعی از آن‌ها فاصله گرفت. او به وجود خود و قدرتی که دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که به واسطه‌ی روح و جان قهرمانانه‌اش، از هر چیزی که خطرناک است، عبور کرده و در پی راهی است که او را از غم دور کند.

برداشت: زمانی که شرابش را دیدم، در میان جمع آدم‌های بی‌سروپا قرار گرفتم. وقتی هم که سرش را با بی‌اعتنایی مشاهده کردم، بی‌دلی و ناپیشانی شدم.

برداشت: وقتی که دل دیوانه‌ام شراب نوشید و حالت مدهوشی به من داد، به آهنگ رقص و با لباس‌های رنگارنگ به سمت نشئگی و سرخوشی رفتم.

برداشت: خواجه فرج به من گفت که صبر به من کمک می‌کند از سختی‌ها و مشکلات رها شوم. اما حالا که به این گرفتاری دچار شدم، هیچ چیزی از فرج نمی‌گویم.

برداشت: مدتی طولانی به دور خود چرخیدم و در این میان، دوست و محبوب من نیز بارها نالید و غمگین شد تا اینکه به این تاریکی و تنهایی رسیدم.

برداشت: نیمه شب با دلی پر از عشق، به سمت راهی حرکت کردم که به زیبایی معشوقم می‌انجامید و به دلم آرزوی رسیدن به گلزار و باغ‌های سرسبز او را داشتم.

برداشت: هر گاه مانند سوسن به دنبال گل می‌رفتم و شاعر و مداح می‌شدم، و گاهی هم مانند بلبل در صبحگاه، به تکرار آوازها می‌پرداختم.

برداشت: در اثر تفکر و تأمل به حالتی خاص رسیده‌ام و به نوعی خودم را دگرگون ساخته‌ام. وقتی کار تو را مشاهده کردم، در نهایت دلم تحت تأثیر قرار گرفت و تغییراتی در من به وجود آمد.