غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶۷

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

رشاء العشق حبیبی لشرود و مضل

کل قلب لهواه وجد الصبر یصل

۲

سنه الوصل قصیر عجل معتجل

سنه الهجر طویل و مدید و ممل

۳

یملاء الکاس حبیبی و طبیبی و تذر

فعلن مفتعلن او فعلاتن و فعل

۴

ناول الکاس نهارا و جهارا و قحا

لا یخاف رهقا من بمحیاک قتل

بازگشت به سروده‌های مولانا