غزل شمارهٔ ۱۳۲۶

برداشت: عشق ورزیدن و در خفا بودن، به دلیل نام و آبرو نباید عشق را با سنگدلی و بی‌احساسی مورد آزار قرار داد.

برداشت: اگر از هر چیزی فاصله بگیری، باید از مسیرهای سخت و ناهموار دوری کنی.

برداشت: اگر مرگ جسور و شجاع است، بیاید نزد من تا من به راحتی در آغوشش او را در آغوش بگیرم.

برداشت: من از او روحی دارم که نه رنگ و بویی دارد، و او از من لباس گوناگونی می‌گیرد که پر از رنگ و زیبایی است.

برداشت: اگر ظلم و ستم دوستت را بر جانت تحمل نکنی، پس آماده جنگ و پیکار باش.

برداشت: اگر نمی‌خواهی که شخصی را تغییر دهی یا به او کمک کنی، باید مانند یک آینه عمل کنی که زنگ‌زده و کثیف است و نمی‌تواند تصویر روشنی را نشان دهد.

برداشت: دستت را روی چشمانت بگذار و نگو که چشمانت را باز کن. به جلو زل نزن و بی‌دلیل خیره نشو.