غزل شمارهٔ ۱۳۲۵

برداشت: عشق خاموش یک زیبایی خاصی دارد، یا نکته‌هایی که از آوای چنگ برمی‌خیزد، آتش سادگی را به طرز شگفت‌انگیزی به تصویر می‌کشد، و یا رنگین بودن چهره‌ام حیرت‌انگیزتر است.

برداشت: درخشش چهره آن محبوب چه ارتباطی با رنگ زرد و زردی رخصار دارد؟ و شیرینی دل تنگ و غمگین چگونه می‌تواند با این وضعیت سازگار باشد؟

برداشت: ماه در آسمان به عنوان زینت و جاذبه ای برای عاشقان می‌درخشد و دل‌های بسیاری در گنبد آسمان به دور او می‌چرخند و با شگفتی به زیبایی‌اش نگاه می‌کنند، گویی صدها جان حیران و دلبسته در اطراف او وجود دارند که به وجد آمده‌اند و صداهایی از شادی برمی‌آورند.

برداشت: کوه طور، مرکز توجه و آرزوی جان‌هاست. این آرزو در دل کسی است که به خاطر زیبایی و ارزش لعل (دُرّ) او، جانش مانند سنگ، به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به سمت او می‌جهد.

برداشت: عشق را به عنوان ابزاری برای پالایش و بهبود خود انتخاب کن، تا با محبت و مهربانی خود، زنگارهای دل را به سرعت زدوده و نواقص را اصلاح کند.