غزل شمارهٔ ۱۳۲۰

برداشت: با ما بیا و داستان واقعی را به طور شفاف نشان بده، نه اینکه موضوع را به طور ناقص بیان کنی.

برداشت: به مانند کمانی که در نهایت به سمت من می‌آید، تو نیز همچون تیری که از زه خود رها می‌شود، به سادگی و به دور از پیچیدگی به هدف می‌زنی.

برداشت: ای فضولی، در کجا می‌روی؟ چندین بار به این سو و آن سو می‌پری. حالا به سمت راست برو.

برداشت: در این دنیا هیچ خدایی جز تو نیست که بتواند حال و روز این مردم را به درستی بیان کند.

برداشت: اگر تو در روز جمعه نخواهی آمد، پس وعده‌ات را برای روز شنبه بگذار.

برداشت: در دروغ و فریب ممکن است لذتی وجود داشته باشد، اما این لذت ارزش آن را ندارد و بهتر است که به صداقت و راستگویی پایبند باشیم.

برداشت: اگر شمس تبریزی را دیده‌ای، بگو که یک نشانه‌ی بهتر و زیباتر از او چه چیزی وجود دارد؟