غزل شمارهٔ ۱۲۹۱

برداشت: توبه من صحیح نیست، سکوت من را به کسی نفروشید.

برداشت: بمران‌: مران    بمپوش‌: مپوش

برداشت: تو بهThought و احساسات ما گوش می‌دی و ما با وجود اینکه زبانمان بسته است، همچنان فریاد می‌زنیم.

برداشت: هر غم و شادی‌ای که برای من پیش می‌آید، در واقع در سایه وجود توست و من باید برای تو خدمت کنم و به تو توجه داشته باشم.

برداشت: نقش تسلیم به معنای اینکه انسان باید به وضعیت فعلی و شرایط پذیرش واقعیت بپردازد. گاهی در برابر قدرت و عظمت (مثل پلنگ) و گاهی در برابر ضعف و fragility (مثل موش) واکنش نشان می‌دهد. این نشان‌دهنده تنوع و تغییرپذیری برخورد‌های انسانی با موقعیت‌های مختلف زندگی است.

برداشت: هر چیزی در من به نظر می‌رسد که پژمرده و سرد است، درست مانند دیگ که هر کدام در حال جوشیدن است.

برداشت: به آرامی و به طور نامحسوس، مانند صدای مرغی که در جنگل می‌خواند، فریادهایی درون وجود مشغول به جوشش و بروز است.

برداشت: زمانی خواهد رسید که رازها برای شما فاش می‌شود و خداوند شما را شنوای این اسرار قرار می‌دهد.

برداشت: زمانی فرامی‌رسد که لباس‌پوشان سبز نیز از درگاه آبی‌پوشان وارد شوند.