غزل شمارهٔ ۱۲۷۹

برداشت: طبیب دوباره از خانه‌اش خارج شد و همان‌طور که یوسف به سوی یعقوب رفت، او هم به طرف یعقوب خود روانه شد.

برداشت: دل را برای سفر به سوی معشوق آماده کرد و متوجه شد که خود دل، خانه محبوبش است.

برداشت: وقتی دل به فنا می‌رود، تنها در او باقی می‌ماند و او آنچه را که گفته بود، کشف می‌کند. من هستم آن کسی که هم درخواست کننده‌ام و هم آنچه را که به دنبالش هستم.

برداشت: خوشحالی و شکرگزاری به خاطر آمدن عیسی که باعث زنده شدن عازر شد و همچنین شکرگذاری به خاطر معجزه‌های موسی که نشان‌دهنده خوبی‌های اوست.

برداشت: خوشحالی از این که موسی از همه فرعونیان رهایی پیدا کرد و همچنین خوشحالی از این که عاشق به محبت و پناه خوب خود دست یافت.

برداشت: خوشا به حالمان که نور عشق همچون خورشید از سمت مشرق بر ما طلوع کرده و در دل و جان‌هایمان شعله و آتش و هیجان را به وجود آورده است.

برداشت: خوشحال باش که ساقی پنهان، با شراب خود تمامی نقاط ضعف را از بین برد. شکر که کسی که به دنبال حقیقت است، از غم و درد دل خود رهایی یافته است.