غزل شمارهٔ ۱۲۵۱

برداشت: اگر لب او بشکند، طعم شیرینی به او می‌رسد و اگر چهره‌اش به گل طعنه بزند، باز هم بوی خوشی به او می‌رسد.

برداشت: اگر آسمان هم بر در او سجده کند، شایسته‌اش است و اگر جان و دل را از ماه کامل بگیرد، به او نزدیک‌تر می‌شود.

برداشت: اگر حاکم عقل بر جهان فرمانروایی کند و همه عالم به خدمت او آماده باشند، آن وقت است که به خدمت او می‌رسند.

برداشت: سلطان خورشید که به رنگ سیاه شب شمشیر می‌زند، اگرچه ترس و هیبتش باعث می‌شود کسی به مقابله‌اش نرود، اما آن زمان می‌رسد که همچنان با قدرت خود پیش می‌رود.

برداشت: اگر عطارد به دنبال دایره‌ای باشد و مانند پرگار بچرخد، در نهایت به سر دایره می‌رسد.

برداشت: جمالی که فرشته‌ها هم نتوانند به او نزدیکی کنند، اگر راضی به ملاقات انسان‌ها باشد، آنگاه به ما خواهد رسید.

برداشت: کار و تجارت کسانی که در رتبه‌های بالا و مقام‌های کلان قرار دارند، اگر دچار مشکل شوند، این مشکلات به سرعت به آن‌ها می‌رسد و اوضاع آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برداشت: من به حساب می‌آوردم که از آسمان صداهایی می‌شنوم و متوجه می‌شوم که پس از این صداها، چیزهای دیگری به من می‌رسد.