غزل شمارهٔ ۱۲۴۴

برداشت: ای سنایی، اگر یار خود را نیابی، خودت بهترین دوست خود باش و در زندگی به هر فرد و هر کاری که مشغول هستی، به شیوه‌ای مردانه و متعهد رفتار کن.

برداشت: هر یک از این کاروانیان در مسیر خود با مشکلاتی مواجه می‌شوند، پس بهتر است که خود را درست بشناسند و بارشان را به خوبی مدیریت کنند.

برداشت: حس‌های زودگذر را به شما می‌دهند و عشق‌های زودگذر را از شما می‌گیرند. از این دو جریان خشک رد شو و به سمت نشیب دل خودت برو.

برداشت: دوستانت تو را به دردسر می‌اندازند و تو را به جاهای نامناسب می‌کشند، اما زمانی که دیگر نباشی، حتی دزدها نیز از کنارشان دور می‌شوند. پس سعی کن در کنار خودت، هوشیار و یاری‌دهنده باشی.

برداشت: این افرادی که به تصویر کشیده شده‌اند، دل‌ها را جذب خود می‌کنند. پرده را کنار بزن و با معشوق خود بمان.

برداشت: با محبوب خود باش و به فکر خوب و نیکو باش. از هر دو دنیا بیشتر ارزش قائل باش و در سرزمین خودت زندگی کن.

برداشت: به خود مغرور نشو و از شراب مست نشو، زیرا که این شراب باعث بروز تکبر می‌شود. به زیبایی چهره‌ات توجه کن و سعی کن همیشه با هوشیاری رفتار کنی.