غزل شمارهٔ ۱۲۲۹

برداشت: هر رشته از زلفی که برای جان انسان ارزش دارد، شایسته است که شسته شود؛ زیرا این زلف به مانند مشک پنهانی ارزشمند و گرانبهاست. پس احتیاط کنید و آن را بشویید.

برداشت: در شام، دو زلف او مانند صد صبح پنهان وجود داشت و هر لحظه و هر ساعت او را صد بار شستم.

برداشت: خوشی و سعادت همیشگی را که باعث شکوفایی و زیبایی گل‌ها در دنیا می‌شود، بر هم بزنید.

برداشت: این نوشیدنی به شدت در حال جوشیدن است و از دید خلق پنهان می‌ماند، تا زمانی که بتواند حالتی مستی و سرخوشی به وجود آورد و اثرات آن را برطرف سازد.

برداشت: چشم و دل مریم به خاطر خرما روشن شد، زیرا آن خرما، از درختی پربار است که نیاز به شستشو دارد.

برداشت: دل بی‌چاره در پیچ و خم موهای او گم شده است و چون نگاهش می‌کند، آرزو دارد که بارها و بارها به سراغش برود و با او راز و نیاز کند.

برداشت: شمس الحق تبریزی به عنوان یک معلم و الگو در عشق و محبت، همچون مسیح به دنیا آمد. هر کسی که تحت تأثیر او قرار گیرد و به حقیقت عشق و معرفت او پی ببرد، باید از وابستگی‌های مادی و دنیوی دست بردارد و از اعتقادات محدودکننده رهایی یابد.