غزل شمارهٔ ۱۲۱۰

برداشت: در پایان زمان، تنها کسی که می‌تواند کمک کند و امیدی برای نجات فراهم آورد، صلاح الدین است و بس.

برداشت: اگر از اصل و ریشه او مطلع هستی، بهتر است سکوت کنی تا هیچ کس از آن باخبر نشود.

برداشت: دل عاشق مانند آبی زلال و خوش‌جان است، در حالی که بر روی آن خاشاک و علف‌های حشم زندگی می‌کنند.

برداشت: اگر چهره او را ببینی، صحبت نکن، چون دیدن روی او در آئینه برای تو ضرر دارد.

برداشت: دل عاشق مانند آفتابی است که نورش بر همه عالم می‌تابد و زندگی و روشنی را در پیش و پس خود انتشار می‌دهد.