غزل شمارهٔ ۱۲۰۴

برداشت: عشق را برگزین و در آن غرق شو و نترس، دل تو نشانه‌ای از حق است پس به اشتباه نخوان و نترس.

برداشت: موجودی به دلیل جدایی از جانش می‌لرزد. بنابراین، بی‌خیال باش و نترس؛ همه چیز را رها کن و آرامش خود را حفظ کن.

برداشت: زمانی که به یقین نزدیک می‌شوی، هیچ نگرانی نداشته باش. آنچه که به نظر می‌رسد، فقط یک تصور است. باور کن که هر چیزی که از آن می‌ترسی، اساسا درست نیست و نباید از آن بترسی.

برداشت: در دل گنجی از طلا است که از دیدن آن غایب هستی، بنابراین با شوق و انرژی رقص کن و همچنان به شعله و هیجان این کار ادامه بده و نترس.

برداشت: دل از تو رهایی می‌جوید، پس به مانند سایه به دنبال من نیا و از برهان‌ها بترس.

برداشت: اگر سایه‌ای نتواند در برابر تابش خورشید دوام بیاورد، دیگر نمی‌توان آن را سایه نامید. این موضوع را به یاد داشته باش و از یاد نبردار که چنین حالتی نشانه‌ی عافیت و پایداری است.