غزل شمارهٔ ۱۱۸۶

برداشت: امروز به قدری سرمست و شاداب هستم که نمی‌توانم بین برنده و بازنده تمایز قائل شوم.

برداشت: برای پیمودن هر راهی، وجود راهنمای باهوش ضروری است، چون در این مسیر تنها دیوانه‌ای که به دنبال سرگردانی می‌گردد، وجود دارد.

برداشت: اگر آن مجنون هنوز زنده است، بیا و به او بگو که از من یک مجنون بی‌نظیر را بیاموزد.

برداشت: اگر می‌خواهی همچون من دیوانه شوی، شبیه نغبری که بر روی پارچه نقش می‌زند، باید زندگی‌ات را به گونه‌ای تغییر دهی.

برداشت: خلیل در آن روز با آتش صحبت می‌کرد و می‌گفت که اگر حتی یک موی از من باقی مانده باشد، هنوز در آتش سوزان هستم.

برداشت: آن آتش به او می‌گفت، ای پادشاه، من برای تو آماده‌ام و برای تو جان می‌دهم تا تو نور را بیفروزی.

برداشت: بهشت و جهنم به عنوان دو خدمتگزار در خدمت تو هستند و هیچ چیز دیگری غیر از خداوند را از تو دور نگه داشته‌اند و به تو پناه داده‌اند.

برداشت: به طور مداوم از حقیقت، شرابی را می‌گیرد که جز عاشق هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند از آن بهره‌مند شود.

برداشت: به بیماران تمام دنیا سلامتی ببخشید، چرا که در سلامتی نه کسی مشخص است و نه اصولی وجود دارد.

برداشت: زمانی که چیزی بر زبان نمی‌آید و ناگفته باقی می‌ماند، روح آن کاملاً نمایان است. ولی هنگامی که این موضوع به نوعی پنهان شود، راز آن در پس روح همچنان باقی می‌ماند.

برداشت: بهتر است از ویژگی‌های شمس تبریز بگویی و آنها را پنهان کنی، زیرا برخی از آنها گنجینه‌های ارزشمندی هستند.