غزل شمارهٔ ۱۱۸۵

برداشت: امروز به قدری سرشار از شادی و شور هستم که از همه‌ی محدودیت‌ها و مشکلاتی که دورم را گرفته بودند، رهایی یافتم.

برداشت: امروز حالتی دارم که نمی‌توانم آن را در ذهنم بیابم.

برداشت: در دل به عشق آسمان سفر کردم، حتی اگر امروز در این مقام و موقعیت هستم.

برداشت: گوش به حرف عقل سپردم و به او گفتم که برو، زیرا امروز من از تو آزاد شده‌ام.

برداشت: ای عقل، خودت را از من کنار بکش، چون امروز من به جنون می‌رسم و به حالت جنون‌زده‌ها درمی‌آیم.

برداشت: آن یوسف زیبا و گرانبها به من هدیه‌ای داد که باعث شد دست‌هایم امروز بسیار خسته و ناتوان شوند.

برداشت: به من چنان تأثیر گذاشت آن ظرف مسی پر از شراب که امروز تعداد زیادی از می‌خواران را مجروح و غمگین کردم.

برداشت: نمی‌دانم کجا هستم، اما می‌دانم که امروز در وضعیت خوشایندی قرار دارم.

برداشت: امروز به در خانه‌ام خوش‌شانسی آمد و چون از سر مستی ناز کرد، در را به روی او بستم.

برداشت: وقتی که او بازگشت، من در پی او دویدم و لحظه‌ای از پا ننشستم. امروز هیچ راحتی ندارم.

برداشت: از آنجا که ما به یکدیگر نزدیک‌تر شده‌ایم، امروز دیگر نیازی به خودپرستی ندارم.

برداشت: در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت زلف‌های شمس الدین تبریز اشاره می‌کند و می‌گوید که این زلف‌ها همچون ماهی در دستان او می‌رقصند. این موضوع به نوعی احساس شگفتی و شیفتگی به زیبایی و ظرافت اشاره دارد که شاعر در حال تجربه کردن آن است.