غزل شمارهٔ ۱۱۸۰

برداشت: من به خاطر طولانی بودن شب‌ها از روزها شکایت دارم، زیرا در این روزها زندگی‌ام را از دست می‌دهم.

برداشت: شب من به قدری طولانی بود که دستانش صبح را نگه داشت، شب من مکانی است که بدون آن، هیچ مکانی برای سکون و آرامش وجود ندارد.

برداشت: پروردگارا، روزی که همدیگر را ملاقات می‌کنیم، نور ما را کامل کن. پروردگارا، ما را ببخش و سپس ما را با رحمت خود بپوشان.

برداشت: تنها جسم‌های ما مانند دیوارهایی هستند که ما را از هم جدا کرده‌اند، ای پروردگار، چقدر زیباست که در باغی پشت دیوار زندگی کنیم.

برداشت: پروردگارا، دیواری را میان ما برافراز و بر ما رحمت کن، زیرا ما در حال شرمندگی و عذرخواهی هستیم.