غزل شمارهٔ ۱۱۶۷

برداشت: من به شدت تحت تاثیر تو هستم، نه به خاطر شراب و نه به خاطر مواد مخدر. وقتی که در کنارت هستم، احساس می‌کنم که باید در کنار تو باشم و با تو صحبت کنم.

برداشت: با شادی و نشاط مانند درختی که در بهار از باد انرژی می‌گیرد، کناری نشسته و لذت ببر.

برداشت: هنگامی که درختی سرسبز و بلند به سمت باد خم می‌شود، رقصی زیبا آغاز می‌کند. من نیز در حالتی پرهیجان و بی‌تابی همچون آن درخت هستم.

برداشت: این خبر به دست انسان‌های خوب و نیکوکار رسید و باعث شد که هزاران زیبا و دلربا به آنجا بیایند.

برداشت: گل لاله با زیبایی و شادابی از کوه بالا آمده و سنبل نیز با پا به گل در دشت و چمنزار مشغول شکوفایی است.

برداشت: سوسن با تیغ خود در جنگل است و سمن با سپر خود به زمین آمده، در حالی که گل تر سوار بر اسب است.

برداشت: فندق و خشخاش به دست آمده و نعناع و حلبوی تازه در کنار جویبار وجود دارد.

برداشت: در هر کاری باید به طور جداگانه و مشخص، چیزها را دسته‌بندی کرد تا در نهایت از کمک و حمایت دیگران بهره‌مند شویم.

برداشت: تمامی دکان‌ها پر از شیرینی‌ها و خوراکی‌های خوشمزه است که برای کار و تلاش آماده شده‌اند.

برداشت: میوه‌فروشان همه با صدای طبل، میوه‌ها را به روی هریک از پشته‌ها می‌پاشند.

برداشت: اما بگو که چون گل است، به رنگ او. همه چیز را از بوی او بگو که همانا او یار است.

برداشت: بلبل و قمری و انواع دیگر پرندگان به سوی باغ آمده‌اند.

برداشت: من به آرامی اشاره‌ای می‌کنم که مانند نرگس، چشمانم در سکوت به پرندگان چمن گوش بدهند.