غزل شمارهٔ ۱۱۵۵

برداشت: از آن جایگاهی که نمی‌توان آن را به راحتی ترک کرد، به سمت کسی که به تو نیاز دارد برو، مانند زر که همیشه خواهان دارد.

برداشت: اگر درخت از جایی به مکان دیگری منتقل شود، نه رنجی از اره متحمل می‌شود و نه آسیب‌هایی از ضربه‌های تبر.

برداشت: زمان مانند یک حاکم است و مکان مانند یک مسیر. بنابراین باید مکان خوبی را انتخاب کنی و به زمان نیز با دقت نگاه کنی.

برداشت: به گونه‌ای تبدیل شوی که نه مکان و نه زمان و نه مردم زمانه نتوانند بر کارهایت تأثیر بگذارند.

برداشت: شما در تاریکی شب مانند آینه‌ای تیره می‌شوید و درختان در پاییز از تغییرات هوا زرد نمی‌شوند.