غزل شمارهٔ ۱۱۴۱

برداشت: از صبح زود، دیدن یار نشانه‌ای خوش از عمر ارزشمند و زیبایی چهره‌اش است.

برداشت: وقتی از خواب بیدار می‌شوی و چهره محبوبت را می‌بینی، چه خوشبختی و خوش‌شانسی و کامیابی‌ای!

برداشت: اوست که کارها را به پیش می‌برد و همو شکر می‌گوید، مانند اینکه گلی در میان خارها رشد کند و زیبایی خود را نشان دهد.

برداشت: زمانی که دوست دستی بر تو می‌گذارد و به تو می‌گوید که بیدار شو، آن لحظه همانند قیامت و باغ‌هایی است که در زیر آنها نهرها جاری هستند.

برداشت: به موسی، پسر عمران بگو که همه موجودات به این حقیقت پی برده‌اند که فریاد «مرا ببین» از لحظه‌ی دیدار برمی‌خیزد.

برداشت: او به خوبی می‌دانست که چگونه از واقعیت فرار کند و به جای آن به دنبال جذابیت و زیبایی‌های خاصی می‌گشت که می‌توانستند او را تحت تأثیر قرار دهند.

برداشت: از صبح زود وقتی فضل و رحمت او را مثل افیون دریافت کردیم، عقل خود را از دست دادیم و از کار و تلاش خود بیرون آمدیم.

برداشت: نگاه کن به وضعیت من و درباره‌ام سؤال نکن؛ چون تو که فهمی سرمایه‌ای نداری، بهتر است زیاد صحبت نکنی.

برداشت: بهتر است از صحبت کردن درباره جنون و دیوانگی در دنیای منطقی و معقول پرهیز کنی؛ چون واقعاً تأسف‌آور است که تو یک بار دیوانه شده‌ای.

برداشت: در این شب خوشبختی، از من در مورد تنهایی و همدمی نپرس، زیرا نوشیدنی باعث سرخوشی و آرامش است و یارم هم در کنارم است.

برداشت: عزیزم، از من نپرس که چقدر در دنیا می‌چرخم، زیرا هیچ نقطه‌ای از پرگار از دور خود سؤال نمی‌کند.

برداشت: در مسیر عشق، غبار و گرد و غبار به وجود آمده است، زیرا او به زیبایی از دریا برخاسته و این غبار را به همراه آورده است.

برداشت: ای صوفی، سر خود را بر زانو نگذار، زیرا اگر خیلی هم پایین بیفتی، نتیجه‌اش را نخواهی فهمید.

برداشت: چون هیچ کوه بزرگ و استواری از زمین برخاست و ریشه‌اش زده شد، چه نیازی به دست دراز کردن در گودال کوهسار است؟

برداشت: در زمانی که با سختی‌ها و مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کنیم، در نظر ما حتی یک امر کوچک و ناچیز نیز ممکن است بزرگ و مهم جلوه کند.

برداشت: دهم از پرداخت مالیات و هزینه‌ها احساس امنیت می‌کند، چون عشق ما همچون نعل سوزان در آتش است و نشان‌دهنده شدت احساسات ماست.