غزل شمارهٔ ۱۱۴۰

برداشت: ما دوباره به مانند نسیم بهاری آمدیم و همچون خورشید با اعتماد و قوت فراوان برخواستیم.

برداشت: ما چون آفتاب در تابستان هستیم و با وجود کهنسالی فصل، شادی و سروری را در میان باغ گل‌ها به ارمغان آورده‌ایم.

برداشت: هزاران فاخته در جستجوی ما هستند و صدای کوکو به گوش می‌رسد، در حالی که بلبل‌ها و طوطی‌ها به سمت ما پرواز می‌کنند.

برداشت: ماهی‌ها از خبر ما آگاه شدند و در دریا هزاران موج به وجود آمد و جوش و خروش دریا را به همراه داشت.

برداشت: به خدایی که صفات پاک دارد و به ما گوش و درک عطا کرده است، امیدواریم که در این دنیا هیچ فرد آگاهی را بی‌خبر نگذاریم.

برداشت: به پیامبر و به هر چهار یار با فضیلت او اشاره می‌شود که ما در پنج نوبت به رازها و نکات پنهان توجه می‌کنیم.

برداشت: ما از سرزمین مصر آمدیم و هزاران قند کارخانه‌ای را به دوش کشیدیم. اما هیچ کاری نکن جز اینکه مانند نیشکر نرم و شیرین باشی.

برداشت: نبات مصری نیاز ندارد که شمس تبریزی دوصد نبات برایش بریزد؛ زیرا خود می‌تواند به‌گونه‌ای شیرین و دلنشین باشد.