غزل شمارهٔ ۱۱۲۳

برداشت: زیبایی واقعی در این است که پشت پرده، کسی با چهره‌ای همچون آفتاب، سایه‌ای را نمایش دهد.

برداشت: خورشید همچون یک ذره به وجود می‌آید و بی‌قرار و مضطرب می‌شود، چرا که چهره‌اش مانند بهار است که از پشت پرده‌ها آشکار می‌شود.

برداشت: برخیز که امروز، روز شادابی و شعف ماست، روزی که بر اثر عشق و هیجانات درون، دل‌هایمان را می‌سوزاند.

برداشت: بپا خیز که ما از بندهایی که ما را اسیر کرده بودیم رها شده‌ایم. بپا خیز که ما دچار شوری و سرمستی هستیم و این حالِ خوش ما تا ابد ادامه خواهد داشت.

برداشت: برخیز و آگاه باش که زندگی و دنیا به معنای واقعی به ما نزدیک شده است. اکنون که فرصتی پیش آمده، ای دل، دستی به سوی آن‌ها دراز کن و استقبال کن.

برداشت: آب حیات و زندگی تازه‌ای به همراه خود آورده است، روزی خوش و نجات‌بخش فرارسیده و شیرینی و طراوت در میان است، ای زیبای دل‌ربا و خوش‌سخن.

برداشت: من یک پرده‌ام که در آن گوش‌هایم را بسته‌ام، تا آن کسی که پرده‌دار است به من بگوید چه باید بگویم.

برداشت: وقتی او مکر مرا دید، ترفند دیگری به کار برد. نزدیک آمد و گوشم را گاز گرفت و گفت: "ای دغل‌کار، توجه کن!"

برداشت: هرچند بی‌ادبی ممکن است خوب به نظر برسد و باعث درگیری شود، اما من به خاطر چنین مسائلی از دوستی و رابطه‌ام با او نمی‌کاهیدم.

برداشت: این زندگی جنگی است که همیشه در حال تغییر است؛ پس برایت خوشایند است که مانند گیاهان آرامش را تجربه کنی. از صلح خود مراقب باش.