غزل شمارهٔ ۱۱۱۹

برداشت: هیچ کس بی‌یار و یاور نمی‌ماند، تو هم این را می‌دانی. اگر با کسی ارتباطی نداشته باشی، شخص دیگری خواهد آمد و جای او را خواهد گرفت.

برداشت: اگر من از این خانه بروم و آن را خالی کنم، یکی دیگر مثل من یا حتی بدتر از من خواهد آمد.

برداشت: جهان، از دوران‌های گذشته، میراثی به‌جا گذاشته که به‌دلیل وجود پدران و فرزندان، به نسل‌های بعدی منتقل شده است. این ارتباط موروثی میان نسل‌ها همواره ادامه دارد.

برداشت: نباید فکر کنی که تنها انسان‌ها موجودات زنده هستند، بلکه جانوران نیز به همین شکل وجود دارند. اگر به دقت در طبیعت و جهان نگاه کنی، می‌توانی نمونه‌های مختلفی از حیوانات را ببینی که زندگی مشابهی دارند.

برداشت: اگر در شب خورشید غروب کند، همچنان در آسمان ستاره یا ماه وجود دارد که جای آن را پر می‌کند.

برداشت: اگر کسی از یک هنر دست بکشد، طبیعت او به کار دیگری مشغول می‌شود و به سراغ هنری دیگر می‌رود.

برداشت: زیرا بر دل همه مردم فرشته‌ای مسئول است که آن‌ها را بی‌کار و بدون همراه و بی‌سفر نمی‌گذارد.