غزل شمارهٔ ۱۱۱۴

برداشت: ای کسی که در عشق کاملاً مست و ساحر شده‌ای، تو که چیزی جز عشق نمی‌شناسی، تو خود هر آنچه که می‌خواهی، داری و چیزهای دیگری هم در وجودت است.

برداشت: می‌توانی رازهای آسمان و زندگی دیگران را از روی صفحه‌ای که نوشته نشده است، بخوانی و چیزهای دیگری نیز به دست آوری.

برداشت: هر لحظه از مردم احوال عرش و کرسی و چیزهای دیگر را جویا می‌شوی و از این دست امور را می‌دانی.

برداشت: شاید بتوان گفت که در نور و روشنی بی‌پایان، آن لعل ارزشمند و بی‌قیمت به چیزهای دیگر و معدنی خاصی تعلق دارد.

برداشت: فرمان و حکم که در روز ازل صادر شده، بر تمام موجودات حاکم است و همه آن حکم‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند از آن فراتر برود.

برداشت: اگر چشمی آن چهره را ببیند و عشق او را به سوی خود بکشاند، دیگر نمی‌توان گفت آن چشم واقعی است، بلکه باید گفت زانی و چیز دیگری است.

برداشت: چشم معیوب و ناتوان در ابتدای راه ظاهر شد و گفت: اولی را با دومی مقایسه کن و چیز دیگری را هم بیان کن.

برداشت: هر کس نتواند از نور حقیقت شمس تبریز باقی بماند، او در واقع در حقایق زودگذر و بی‌ارزش به سر می‌برد.