غزل شمارهٔ ۱۱۱۰

برداشت: خبر از شکر لب محبوب چه دارد و چه از نور و زیبا رویی او!

برداشت: با نسیم بهاری که از دم او می‌وزد، درختان و سروها از زیبایی و شکوفایی او باخبر می‌شوند.

برداشت: اگر جهان به هم بریزد و همه چیز تغییر کند، عاشقانی که ویژگی‌های متضاد دارند، از این دگرگونی چه می‌دانند؟

برداشت: چون جان او به اسرارش دسترسی ندارد، اهل معرفت و خبر از راه او چه می‌دانند؟

برداشت: اگرچه نرگس در باغ نگران است، اما چمن نرگس تازه‌تری در حال رشد است که خبری از آن ندارد.

برداشت: هر گروهی دربارهٔ حال و هوای خود و شادی‌هایشان صحبت می‌کنند، اما نمی‌دانند که دیگران چه احوالی دارند.

برداشت: می‌پرسد حالت چطور است و اگر دل تو چه وضعی دارد، با دل این خسته و داغدار چه خبر؟

برداشت: اگر پادشاهی با تاج و کمر خود به کسی دیگر بپیوندد، دیگر ارزش و اهمیت تاج و کمر چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: این ناله و گریه را کم کن، چون هیچ‌کس از غم و درد عاشقان اطلاعی ندارد و خبری از آنچه در دل شب عاشقان می‌گذرد، نیست.