غزل شمارهٔ ۱۰۸۷

برداشت: به ما آن نوشیدنی را بده که برای ما مناسب‌تر است، هر کاری که بخواهی بکن، اما وفا و صداقت باید در اولویت باشد.

برداشت: بهترین عمل برای مردان، انجام سجده و عبادت در مسجد است. سجده‌ای که به شایستگی در برابر خداوند انجام می‌شود، ارزشمندتر از هر چیزی است.

برداشت: دوستی را که به آواز دل‌انگیز خود، عشق مجنون را مجذوب کرده، در نظر دارم. غنج و ناز او مانند طراوت صبحگاهی است که تازه‌تر از هر زمان دیگری به نظر می‌رسد.

برداشت: عقلی که زیبایی تو را ندیده است، می‌تواند به عنوان راهنما و مقصد به حساب نیاید، چرا که مانند کوری است که از نور چراغ بی‌بهره مانده است. در اینجا، دیدن جمال و زیبایی تو برای عقل ضروری است تا به درستی هدایت شود و درک کند.

برداشت: تو بخشش می‌کنی و از آسمان ندا می‌آید که بخشش از دریا و خورشید برتر است.

برداشت: امروز به من محبت بیشتری بکن، چون اگر به من نزدیک نشوی، ممکن است فرصتی را از دست بدهم.

برداشت: وقتی خورشید طلوع کند، سرما از آن فاصله می‌گیرد. هر کسی که گرمایی دارد، از این بابت بیشتر از دیگران خوشحال خواهد بود.

برداشت: وقتی که دیدم نشانه‌های تو در آب و گیاه نمایان است، آن جانوری را که در آب و گیاه از همه نزدیک‌تر است، جدا کردم.

برداشت: سادگی و بی‌آلایشی ارزش بیشتری دارد، حتی اگر سخنی زیبا و تزیین شده بر چهره آینه باشد. در واقع، صداقت و خلوص از زیبایی‌های ظاهری مهم‌ترند.

برداشت: صورت تو در آینه به شکلی جاودانه و زیبا منعکس می‌شود، گویی تداوم و بقای تو فراتر از لحظه حاضر است.

برداشت: برای اینکه در جنگ و میدان رزم، صدای طبل را خاموش کن و به جای آن شمشیر به‌دست بگیر. اگر طبل در پشت سپاه است، پس درگیری و نبرد در اولویت است.