غزل شمارهٔ ۱۰۷۸

برداشت: اگر شادی‌ای از دنیای بیرون به قلبت بیاید، آن را حفظ کن، اما شادی‌ای که از اعماق درونت به وجود می‌آید، بسیار ارزشمندتر است.

برداشت: بازخریدن یعنی آزاد کردن، رهانیدن، از گرو درآوردن

برداشت: شادی به مانند سایه‌ای است که غم در پی آن در حرکت است. برای رهایی از غم، باید ترک شادی کنی، زیرا این دو احساس نمی‌توانند از یکدیگر جدا شوند.

برداشت: شب پس از روز می‌آید و غم پس از شادی. وقتی روز را دیدی، بدان که نمی‌توانی از شب دوری کنی.

برداشت: تو به دنبال غم می‌دوی، اما شادی همواره در پی توست. چون وقتی شادی به سمت تو برود، غم در مسیر او قرار می‌گیرد.

برداشت: به یاد آن نهنگ بزرگ می‌افتم که می‌تواند ما را در خود غرق کند و با این کار، تمام درک‌ها، خیال‌ها، خوبی‌ها و بدی‌ها، و تفاوت‌های میان خشکی و آبی را از بین ببرد.

برداشت: شمعی مانند نخل، گرمای خود را در درونش نگه می‌دارد و وقتی که به کاغذی زیبا و نقش‌دار می‌رسد، آن را در آب می‌اندازد.