غزل شمارهٔ ۱۰۶۹

برداشت: در حال و هوای عشق، اگر عشق و شوق به اوج برسد و تو را سرزنده کند، نگران نظرات کسانی که این حالت را نمی‌فهمند و رد می‌کنند نباش.

برداشت: برخی از افراد در زندگی خود فعالیت و شادی می‌کنند و زیر نور خورشید سرخوشانه می‌رقصند، در حالی که گروهی دیگر در شرایط سخت و سرد، با مشکلات و زحمت‌های فراوان دست و پنجه نرم می‌کنند.

برداشت: برخی از افراد در شرایط سخت و دشوار زندگی می‌کنند و از تلخی‌ها و غم‌ها رنج می‌برند، در حالی که گروهی دیگر در وضعیت‌های خوشایند و شیرین زندگی می‌کنند و از لذت‌ها بهره‌مند هستند.

برداشت: فقر به عنوان یک علامت شرافت و افتخار تا ابد بر تو حاکم خواهد بود. تو که روز و شب از نعمت‌ها بهره‌مند هستی، نیازی به نگرانی در مورد فقیران نداشته باش.

برداشت: فقر را در نور خدا جستجو نکن، زیرا در پلاس و لباس کهن بر کسی که برهنه است، مردانگی نیست. اگر کسی به راستی مرد باشد، باید به معنای واقعی سیر و بی‌نیاز باشد.

برداشت: صدای پرندگان به گوش می‌رسد و بال و پر خود را به نمایش می‌گذارند، اما اگر می‌خواهی پرواز کنی، باید پای خود را از قیر دور کنی و آزادانه بلند شوی.

برداشت: عقل تو گرفتار جان و طبع تو وابسته به نان است، در حالی که ذهن‌ها در خواب و دست‌ها در خمیر هستند.

برداشت: اگر عارفان در بی‌حوصلگی و سستی به سر ببرند، در آن زمان است که یاری خداوند به سوی آنان می‌آید. پس باید شاد باشید چرا که مژده آورنده‌ی بشارت در میان شماست.

برداشت: اگر جوان، گرمی و نشاط خود را در جایی دیگر صرف کنی، اینجا هم که می‌خواهی، آن گرما و انرژی وجود ندارد. هر کس در جایی گرم و پر انرژی است، در اینجا نیز باید از آن حرارت و سرزندگی برخوردار باشد.

برداشت: در اینجا می‌گوید که اگر جایی گرم باشد، در جایی دیگر به ناچار سردی وجود خواهد داشت. این جمله به نوعی به تضاد میان گرما و سردی اشاره دارد و نشان می‌دهد که وجود یک حالت (مثل گرما) می‌تواند به وجود حالت دیگری (مثل سردی) منجر شود.

برداشت: اما ناامیدی را کنار بگذار، زیرا گرمای حق بی‌نهایت است. در برابر این خورشید، گرمای یک ذره نیز می‌تواند شعله‌ور باشد.

برداشت: افرادی که به دنبال علم و دانایی هستند، مانند آهنربا به سوی آن جذب می‌شوند، حتی بدون اینکه نیاز به صحبت باشد. تو، ای نذیر بی‌نظیر، با وجود صحبت‌های زیاد، این حقیقت را خوب فهمیده‌ای.