غزل شمارهٔ ۱۰۵۹

در این متن، گویا شاعری به فردی صحبت می‌کند که به دنبال آسیب و زیان است. او می‌گوید اگر به زیان دیگری فکر می‌کنی، خودت هم زیان می‌کنی. همچنین اشاره می‌کند که فرد دیگری او را به بی‌دینی متهم کرده است. شاعر می‌گوید که اگر تو را روباه و نه شیر خوانده‌اند، باید با همه مشکلات و بدبختی‌ها دست و پنجه نرم کنی. او همچنین تاکید می‌کند که اگر از دل خبر نداری، باید به دلش گوش دهد و از زبان او بیاموزد. به طور کلی، این شعر دعوت به تأمل در درون و شناخت عمیق‌تر از خود و زندگی است.