غزل شمارهٔ ۱۰۴۳

برداشت: در نهایت، شانس و بخت به من لبخند زد و مسیر زندگی‌ام را به سمت دیگری تغییر داد.

برداشت: روزگاری دل پرچنگ و دلمشغولی زیادی داشتم، ولی زمانی فرا رسید که این بار سنگین را رها کرده و به سوی آزادی پرواز کردم.

برداشت: باغی را خوشا که از نعمت خداوندی شاداب و سرسبز است، همانند ابرهایی که پس از بارش باران، موجب شگفتی و شادابی طبیعت می‌شوند.

برداشت: چه پیروزی بزرگی که اسلام را نصیب کرد و چه سلطنت ارزنده‌ای که در نهایت بنا شد.

برداشت: در میدان زندگی، با وفاداری همچون یک گوی طلا بازی کنید و به جلو حرکت کنید.

برداشت: مریخ کمربند خود را باز کرد و جنگ‌ها را به زمین انداخت و در نهایت آرامش برقرار شد.

برداشت: آسمان خوشحالی می‌کند، چرا که خدا زمین را از ترس و اضطراب نجات داد.