غزل شمارهٔ ۱۰۳۱

برداشت: زندگی من و تو به هم وابسته است. اگر قرار باشد که به یکدیگر تأثیر بگذاریم، باید سعی کنیم که به یک رنگ و روح مشترک درآییم، چه در حالت خوب و چه در حالت بد.

برداشت: ای محبوب دلپذیر من، ای منبع زیبایی من، ای عشق شیرین من، شیرینی تو از هر طعمی دل‌انگیزتر است.

برداشت: تو با ضربه‌های محکم و نکته‌های عمیق خود، تمام کمبودهای من را برطرف کرده‌ای و اکنون من تمام وجودم را فدای تو کرده‌ام.

برداشت: تو که همسایه ما بودی و با نمایان شدن چهره‌ات، خانه‌ای را به خانه دیگر پیوند زدی، ای خوشروی ماه‌گون!

برداشت: به طور خلاصه، این عبارت به معنای این است که با یک حمله قدرتمند و سلطنتی به این خانه وارد شو و باعث شو که همه چیز جز تو از بین برود، زیرا او بزرگترین است.

برداشت: زمانی که مسیرم را گم کنم، نه می‌خواهم و نه به دنبال آن می‌روم، زیرا همه می‌دانند که مانند اکسیر نمی‌تواند طلا باشد.

برداشت: از تابش آن آتش، مس به طلا تبدیل شد و دلش هم از آن آتش زیبا روشن شد.

برداشت: پرنده‌ای که به خود آمد و تمام زهرها را از خوراکش دریافت کرد، دوباره به جلو برگشت و به جستجوی اکسیر تعبیر کرد.