غزل شمارهٔ ۱۰۲۳

برداشت: اگر تصمیم به نوشیدن شراب داری، از دست محبوب ما بنوش؛ از دست یار زیبایی که دل‌ها را می‌سوزاند.

برداشت: نباید مثل یک آتش فشان هر لحظه به طور ناگهانی چیزهایی را بسوزانی؛ مانند کشت‌زارهای کوهستان که از بالای کوه‌ها نوشیدنی می‌خورند.

برداشت: اگر می‌خواهی مانند مجنون عاشق باشی و عقل خود را کنار بگذاری، به عشق پایدار دست یاب و در آنجا از شراب عشق بنوش، حتی اگر در مکان نامناسبی باشد.

برداشت: اگر غمگین و ناامید هستی، زیر سایه درخت گل بنشین و اگر مست و غمگین هستی، از شراب خوشگوار بنوش.

برداشت: این ساقی از مستانی که دچار افراط و رفتار نا مناسب هستند، دوری می‌کند. اگر جماعتی بی‌قید و بی‌ضابطه وجود داشته باشد، نه به وضوح و نه به طور مخفی، مشروب بنوشید.

برداشت: اگر می‌خواهی رقیبانت مثل بسطامی و کرخی باشند، در این مکان تاریک باده نخور؛ بلکه در جایی بلند و روشن این کار را انجام ده.

برداشت: اگر کار مهمی داری، به آن مشغول شو و به کار خودت برس. اگر مثل یوسف نیستی که مجنون زلیخا باشی، پس غصه نان او را نخور و نگران او نباش.

برداشت: کسی که بر روی ویرانی دکانش کار کند، به مانند کسی است که در دنیای بی‌فایده‌ای به سر می‌برد. اگر سیلابی چنین وجود نداشته باشد، تو چرا از مشک سقا آب می‌خوری؟

برداشت: به این دنیا مثل یک دیگ بگرد و اگر می‌خواهی از آن بیرون برو. ای کسی که به فکر چیزهای بی‌خود هستی، نه شراب بخور و نه شیرینی.

برداشت: در این بازار، ای دیوانه، مانند یک انسان بی‌خبر و آسیب‌دیده‌ای. وقتی به زیبایی (شاهد) امید بستی، باید آماده باشی که با خطرات روبه‌رو شوی، چرا که عشق می‌تواند مانند شمشیری برنده باشد.

برداشت: اگر به نور و روشنی‌های شمس‌الدین تبریزی علاقه‌مند هستی، نوشیدن شراب صبر و تقوا را با رغبت و بدون اجبار انتخاب کن.