غزل شمارهٔ ۱۰۱۶

برداشت: ما چشمانتان را گشودیم تا به اسرار ناپیدا راهیابید، ما میان شما قضاوت کردیم پس به پیروزی و خوشحالی نزدیک باشید.

برداشت: باد صبا، ای حامل خبرهای خوش، لطفاً مژده‌ای بیاور که دل مرا شاد کند. جانم فدای تو، ای مژده! اگر تو مرا نخواهی، زندگی‌ام بی‌معناست.

برداشت: شمشیرها دیگر کارایی ندارد و ویرانی‌ها به باغی سرسبز تبدیل می‌شود. چشم‌های دنیا روشن و پرنور می‌شود وقتی که یک نگاه از تو بیافتد.

برداشت: ای عزیز، که به خاطر غم و درد نمی‌وانی لبخند بزنی، اما رحمت و لطف تو چندین برابر شده است؛ جان و جهان را شاد کرده‌ای. وقتی که پیروزی و موفقیت جان‌ها را بخشیده‌ای.

برداشت: هر کسی که تو را ببیند، ای نور و روشنی، باید از خدا شرم کند اگر از هنر و شخصیت خود فاصله بگیرد و کم‌توجهی کند.

برداشت: شیر بیشه‌ای اجازه نداد که از وجود ما حتی یک ریشه هم باقی بماند، مگر اینکه در روز و شب غم و اندوهمان، به آن نیم فکر و اندیشه‌ای بپردازیم.

برداشت: ای کاش ستمگری از زیبایی او شرمنده شود، همان‌طور که ماه در مقابل چهره‌اش کوچک و ناتوان به نظر می‌آید. شنیدن نیکی‌های او برای کسی که گوشش کر است، همچون خواسته‌ای ناچیز و بی‌فایده است.

برداشت: از عشق آن شاه، دارو و درمانم، آیا جانم از عشق او سیر می‌شود؟ در وجودم، گرسنگی و نیاز به عشق حس می‌کنم.

برداشت: اگر زندگی‌ام را ترک کرده باشد و از خواب بیدار شدن، عقلِ من را مختل کرده باشد، به خدا قسم، روح من هرگز جدا نخواهد شد و به خدا قسم، روح من هرگز کافر نخواهد شد.

برداشت: من چهره‌اش را همانند ماه می‌بینم و او را درخشان و روزوار می‌دانم، در حالی که خودم مثل شب هستم. من جان او را دوست دارم و از زیبایی و نیکویی او به شدت گیج و حیران هستم.

برداشت: آه از دعاهایی که به جایی نمی‌رسند، گناه و خطاهایی که بدون پشتیبانی و شفاعت هستند، درد و رنجی که فایده‌ای ندارد. رویم همچون طلا که بدون سیمرغ به جایی نمی‌رسد.

برداشت: چه کسی می‌تواند آن را درک کند؟ شکر خدا که من در این شرایط، آرام و راحت به خواب رفته‌ام، در سایه‌های آن درخت.

برداشت: وقتی که معشوقم را دیدم، به دنبال دوای جانم هستم تا به او بگویم که جدایی‌ام را به نمایش بگذارم؛ جدایی‌ای که قلب مرا به درد آورده است.

برداشت: ای گوهر بزرگ و ارزشمند که در عمق ابدیت نهفته‌ای، همچنان که حقیقت تو بسیار پنهان و ناشناخته است، در شهر تبریز مشهور و معروف به خدمتگزاری شمس‌الدین.