غزل شمارهٔ ۱۰۱۰

برداشت: در دل ما نوری وجود دارد که ارتباطی عمیق و معنوی میان ما و او برقرار کرده است، نوری که قبل از ظهور و جلوه‌گری خود را نشان داده است.

برداشت: کسی که جان تازه‌ای به مردگان و پیکرهای پوسیده می‌دهد، آمده است. ای مردگان، برخیزید و روز فراخوانی را ببینید.

برداشت: کتاب‌های بزرگواران، به دست نویسندگان بزرگوار نوشته شده‌اند. از خواب غفلت بیدار شوید و برای تلاش و کوشش، پایداری کنید.

برداشت: به سراغ ما آمد میزان و معیاری که به وسیله آن وزن و ارزش ما سنجیده می‌شود. پروردگارا، وضعیت و کار ما را اصلاح فرما یا با لطف و بخشش خود به ما عطا کن، ای کریم.

برداشت: با وجود اشک‌ها و غم‌ها، حالا وقت خندیدن است. این درد و شکایت شما به توجه و بیداری‌تان از خواب غفلت اشاره دارد و نشان می‌دهد که از پس پرده‌ها و خواب عمیق بیرون آمده‌اید.

برداشت: به زبان فارسی می‌گوییم: ای پادشاه، بدان که نور و روشنایی دل تو مانند ماه است و امیدواریم که همیشه موفق و پایدار باشی.

برداشت: هر کسی که تو را ببیند و خوشحال نشود، مانند این است که آب زلالش کدر شده و آتش زندگی‌اش تبدیل به خاکستر شده است.

برداشت: خواب آلودگی که صبح را دید، و از ترس از جای خود جابجا شد، چشمان بختش خوابیده باشد تا روز قیامت.