غزل شمارهٔ ۱۰۰۵

برداشت: هر فردی که از عشق و عاشقی دوری کند، در آینده ممکن است به خاطر این انتخاب خود پشیمان شود.

برداشت: به خدا قسم، هر کس که به سمت چشمه حیات برود، همه‌ی نعمت‌ها و خیرات بر جان اوست.

برداشت: هر کسی که به دنبال زیبایی و لذت عشق تو باشد، در نهایت به شادی و خوشی می‌رسد و در عیش و نوش زندگی احساس رضایت خواهد کرد.

برداشت: حوصله و ظرفیت انسان نسبت به تو مانند دریا کوچک است، اما اگر این ظرفیت افزایش یابد، می‌تواند به وسعت عمان برسد.

برداشت: به دل مؤمنان نزدیک شو تا مانند قطره‌ای در دریا قرار بگیری و به ارزش و زیبایی مانند مرجان تبدیل شوی.

برداشت: هر حرکتی که انجام می‌شود، به نوعی به ذات و ویژگی‌های خود بازمی‌گردد و هر عمل یا تمایل انسانی نیز به سمت همان ذات و میل درونیش می‌رود.

برداشت: کسی که سال‌ها به کفر زندگی کرده و بی‌اعتقاد بوده، اگر تو را ببیند، به سرعت به سجده می‌افتد و مسلمان می‌شود.

برداشت: عشق و آرزوها سبب می‌شود که جان و دل انسان تحت تأثیر زیبایی و جذابیت معشوق خود قرار گیرد.

برداشت: خارهای تند و برنده‌ای که در مسیر عاشقان وجود دارد، در نهایت به گلستانی زیبا و دلنشین تبدیل خواهد شد.

برداشت: سخن خود را کنترل کن و در کنار دیگران بایست، وگرنه ذهن تو سردرگم خواهد شد.