غزل شمارهٔ ۹۹۹

برداشت: جمعی از نیروهای جان و روح از طرف دل به سوی انسان آمده‌اند، این نیروها هم در عالم محسوس و هم در عالم نامحسوس حضور دارند.

برداشت: لباس صبر من پاره شد، چون از طریق جان به درون آمدند.

برداشت: عروسان روح به عشق و آرزو در جستجوی پادشاه جهان به تمنا نشسته‌اند و با چادری از زیبایی و ناز به نمایش آمده‌اند.

برداشت: مُثل سیل، با شادی و سروری از جایی که هیچ مکانی ندارد، در حال رقص و شادمانی به سوی مکان‌ها آمدند.

برداشت: دل زیبایی‌ها را تحت تأثیر قرار داد و پرده‌نشینان ملک، وارد شدند.

برداشت: هر چیزی که روشن و آشکار بود، پنهان شد و آنچه پنهان بود، آشکار گردید.

برداشت: هر چیزی که مشخصه و نشانه خاصی داشت، دیگر نشانه‌ای از آن نمانده است و برعکس، چیزهایی که هیچ نشانه‌ای ندارند، به نشانه‌های جدیدی تبدیل شده‌اند.