غزل شمارهٔ ۹۸۸

برداشت: بوی محبوب ما به اینجا نمی‌رسد و طوطی در اینجا شکر و شیرینی نمی‌خواهد.

برداشت: هر جایی که شکوه و زیبایی وجود نداشته باشد، بلبلان جان‌ها آواز نخواهند خواند.

برداشت: اگر با دوستی خوش باشیم که در کنار ما نیست، عشق هرگز چنین دستوری نخواهد داد.

برداشت: در اینجا تمام امکانات و عوامل عشق مهیا است، اما بدون او شادی و سرور حاصل نمی‌شود.

برداشت: مادر همه فتنه‌ها، شوق و خوشحالی است و بدون وجود چهره‌ای زیبا، چنین شوق و نشاطی به وجود نمی‌آید.

برداشت: هر نوشیدنی که محبوب دلبند من نیست، تنها باعث دردسر و افسردگی می‌شود و هیچ شادی و زیبایی نمی‌آورد.

برداشت: تمامی آسمان‌ها پر از ستاره خواهد شد، اما هرگز آرزوی یک گازر برآورده نخواهد شد.

برداشت: بدون تأثیر شمس تبریزی، دنیای اطراف تنها می‌تواند ملال و ناامیدی را به ارمغان آورد.