غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۷۶

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

خسروانی که فتنه‌ای چینید

فتنه برخاست هیچ ننشینید

۲

هم شما هم شما که زیبایید

هم شما هم شما که شیرینید

۳

همچو عنبر حمایلیم همه

بر بر سیمتان که مشکینید

۴

نشوم شاد اگر گمان دارم

که گهی شاد و گاه غمگینید

۵

در صفای می نهان دیدیم

که شما چون کدوی رنگینید

۶

شاهدان فنا شما جمله

با لب لعل و جان سنگینید

۷

بل که بر اسب ذوق و شیرینی

تا ابد خوش نشسته در زینید

۸

تبریزی شوید اگر در عشق

بنده شمس ملت و دینید

بازگشت به سروده‌های مولانا