غزل شمارهٔ ۹۶۴

برداشت: به کسی که جانش را عزیز می‌دارد، گفتم: جان چیست و این درد و درمان چه معنا دارد؟

برداشت: می‌خواهم جان و دل‌های بسیاری را به خاطر تو فدای تو کنم. قربانی کردن خود چه ارزشی دارد؟

برداشت: ای نور چهره‌ات، ای عطر دیارت، رازهای ایمان چیست؟

برداشت: گفتی که به ما اتهام زدی و بی‌گناهی را متهم کردی، اما چنین کاری چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: اقبال به حالت سجده و احترام به تو نزدیک شده است، ای بخت خوشبخت، چه چیزی می‌تواند بهتر از این باشد؟

برداشت: ای جان، درهای دل را به روی ضعیفان بگشا، که در برابر دربانان و نگهبانان چه اهمیتی دارد.

برداشت: صوفی گفت: اگر چیزی را نداری، نپرس که آن چیست.

برداشت: با زیبایی چهره‌ات، کسی به دنبال خوبی و نیکی نیست. در برابر زیبایی تو، نیکی و احسان چه ارزشی دارد؟

برداشت: تو مانند شیری قدرتمند و با عزت هستی، اما ما هم در پشت سر تو تدابیر و ترفندهای زیادی داریم. در مقایسه با قدرت تو، این تدابیر چه ارزشی دارند؟

برداشت: پرده را از جلوی چشمانت کنار بزن و ببین که شیطان چه کسی است و چهره واقعی او چیست.

برداشت: بسیاری از مردم وجود دارند که به خاطر محبت و وابستگی به دوستشان، هرگز نمی‌فهمند نیازهای اولیه زندگی، مانند نان و غذا چه معنایی دارند.