غزل شمارهٔ ۹۵۸

برداشت: کدام لب را می‌توان یافت که عطر زندگی از آن ساطع نشود؟ و کدام قلب وجود دارد که نشانه‌ای از عشق و احساس در آن نمایان نباشد؟

برداشت: هر ذره‌ای از وجود اشتر چه فایده‌ای دارد، اگر لقمه از آن مشهور به دست نمی‌آید.

برداشت: سگان حریص از همه طرف به دنبال چه هستند وقتی بوی قلیه از آن دیگ نمی‌آید؟

برداشت: چرا پنجه شیران مانند برگ گل لرزان است؟ اگر از غیب چیزی به دل‌ها نرسد.

برداشت: در اینجا بیان می‌شود که حتی اگر هزار بره و گرگ در کنار هم قرار داشته باشند، دلیل این که هر دو به علف مشغول‌اند، این است که ترس و قدرت شبان (که نماد حاکم یا قیم است) در آنجا وجود ندارد. به عبارت دیگر، اگر وجود پاسدار یا حاکم حس نشود، حیوانات به راحتی به کار خود مشغول می‌شوند.

برداشت: هرگز فراموش نکن که وقتی در دنیای بیرون آشفتگی و صداهای زیادی وجود دارد، باید هوشیار باشی. اگر این اوضاع برایت عادی شود، ممکن است دچار مشکل شوی.

برداشت: در این دنیا، چرا زندگی تازه‌ای به وجود می‌آید، در حالی که هر لحظه از آن دنیای دیگر کمکی نمی‌شود؟

برداشت: تو با دستان خود در چشمان دیگران خاک می‌پاشی، نه اینکه چهره‌ای تازه و زیبا در مقابلت نمایان نشود.

برداشت: نگاهی به تاریخ بینداز و ببین که هزاران انسان مانند ذوالقرنین وجود داشته‌اند، ولی هیچ‌یک به مقام و جایگاه معنوی پیامبران نمی‌رسند.

برداشت: اگر هر دم و هر لحظه، باده جان نمی‌نوشیدیم‌؛ چه‌کسی بی آن‌، عاشق می‌شد؟

برداشت: کسی نیست که به‌سوی باغ عشق رفته باشد و صد تا خوشآمدگویی و سلام از آن باغبان نشنیده باشد.

برداشت: در پشت عشق‌، هزاران هزار کاخ و جایگاه باشکوه از بزرگی و خوبی هست که غیرقابل وصف است.

برداشت: هر لحظه نوری در درون تو می‌درخشد و به‌تو می‌گوید که مگو چیزی از آسمان نمی‌آید.

برداشت: دهان را ببند و خاموش باش و خدا خود آن‌را شرح خواهد داد به‌شکلی که نمی‌توانی شرحش دهی.