غزل شمارهٔ ۹۳۰

برداشت: به خاطر شکرگزاری و سپاس به درگاه خدا، از این‌که مشکل‌هایمان حل شد و مشکلاتی که بر سر راه‌مان بود برداشته شد، بسیار خوشنودیم. وقتی به شکرگزاری پرداختیم، درهای بسته به روی ما گشوده شد.

برداشت: آسمان از دعاها و ناله‌های من به ستوه آمده است و در پاسخ به این دعاها، دهان خود را باز کرده است.

برداشت: به دلیل فشاری که بر دل ما ناشی از سوختن و رنج کشیدن وجود دارد، در پی وفا و صداقت، از شدت شرم و خجلتی که داریم، عرق از چهره وفا بیرون زد.

برداشت: هر کجا که برویم، نشان از زیبایی و محبت داریم و اگر چشمه عشق در جایی باز شود، ما هم در آنجا حاضر هستیم.

برداشت: در درون دل هر انسانی رازها و اسرار زیادی وجود دارد که اغلب پنهان و بسته است، اما تنها خداوند می‌تواند آن درها را باز کند و به انسان اجازه دهد که به آن اسرار دست یابد.

برداشت: در این خانه، دو منبع نورانی مانند ماه و خورشید وجود دارد و خداوند از سمت دل، پنجره‌ای به این خانه باز کرده است.

برداشت: در روز ازل، خداوند از موجودات پرسید که آیا او را می‌شناسند و همه پاسخ مثبت دادند. به همین دلیل، راه حقیقت و رهایی برای آنها با وضوح مشخص شد.